ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΑΣΚΑΛΟΥ – Ήταν θέλημα Θεού

Δανείζομαι το σλόγκαν της δημιουργίας του ΑΡΗΣ FM 92.8, για να περιγράψω με τον πιο ανάγλυφο τρόπο την πρόκριση του ΑΡΗ στην ημιτελική φάση του Κυπέλλου Ελλάδος. Ήταν θέλημα Θεού.

Το γκολ του Νέτο στα Πηγάδια, η άρνηση των παικτών και του προπονητή να παραδοθούν στην μοίρα που ο Δαλούκας και οι βοηθοί του θέλησαν να τους επιβάλλουν, «φωτογράφιζαν» το τι θα επακολουθούσε στο Κλεάνθης Βικελίδης.

Ακόμη και οι άνθρωποι της Ξάνθης, πριν καν φτάσει το λεωφορείο της αποστολής στην Παπαναστασίου, ήξεραν ότι η πρόκριση είχε ήδη χαθεί. Και αν υπήρξε κάποια υπόνοια για το αντίθετο, με το που αντίκρισαν την θέα των 20.000 πιστών του ΑΡΗ και μιας ομάδας έτοιμης να τους «κατασπαράξει», πέταξαν οριστικά την… λευκή πετσέτα.

Ο Κούπερ και οι παίκτες του έκαναν το αυτονόητο. Με κεκτημένη ταχύτητα, με πάθος και διάθεση να πληρώσουν το τελευταίο ανεξόφλητο γραμμάτιο προς την Ξάνθη, την φόρτωσαν με τρία γκολ. Και το έκαναν με τόσο απλό και ξεκάθαρο τρόπο, ώστε και ο ίδιος ο κ. Πανόπουλος να μην χρειαστεί να πιάνει την… καρδιά του και να αγωνιά. Ο ΑΡΗΣ ψέκασε νωρίς, σκούπισε νωρίς και τελείωσε στην ώρα του.

Τα βήματα που απέμειναν πλέον, μέχρι το πολυπόθητο τρόπαιο, είναι τρία. Τα δυο πρώτα πρέπει να γίνουν κόντρα στην επικίνδυνη Καβάλα, αν και ο ΑΡΗΣ έχει για αντίπαλο μόνο τον κακό του εαυτό και τους… περίεργους με τις σφυρίχτρες και τα σημαιάκια. Το τρίτο θα γίνει στην ώρα του, στο μεγάλο ραντεβού του ΟΑΚΑ, στο οποίο ο ΑΡΗΣ και οι οπαδοί του, θέλουν να δώσουν το «παρών» και να γράψουν την δική τους ιστορία. Ας πάμε βήμα – βήμα όμως και όλα θα γίνουν, στην ώρα τους.

Στον επίλογο του σχολίου μου, θα ήθελα προσωπικά και από βάθους καρδιάς, να ευχαριστήσω όλους τους επώνυμους και ανώνυμους Αρειανούς, που έστειλαν από το Κλεάνθης Βικελίδης ένα ηχηρό μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση. «ΕΓΩ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΣΑΝ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ», έλεγαν τα χιλιάδες πλακάτ που υψώθηκαν από όλες τις κερκίδες του γηπέδου. Όχι κύριοι, δεν βρέχει, απλά ο λαός του ΑΡΗ σας… φτύνει με τον τρόπο του.

Υ.Γ: Θυμάστε ένα πρόσφατο άρθρο μου, στο οποίο μιλούσα για τις πραγματικές διαφορές που μας χωρίζουν με κάποιους άλλους; Πριν αλέκτωρ λαλήσει τρις, επιβεβαιώθηκα πανηγυρικά. Σε έναν…μπασκετικό «παράδεισο» της πόλης μας, μια κοπέλα (προσέξτε, κοπέλα!!!!) της στατιστικής υπηρεσίας του Κώστα Γαλάνη, δέχθηκε επίθεση από… άγνωστο άνδρα. Από κάποιον τυχαίο, περαστικό, προφανώς κουκουλοφόρο αναρχικό των πανεπιστημίων, που την «στάμπαρε» να πανηγυρίζει στο Αλεξάνδρειο καλάθια του ΑΡΗ. Είπατε τίποτα; Όπως έλεγε και ο συγχωρεμένος ο Ντίνος Ηλιόπουλος, «είμαστε μια πολύ ωραία ατμόσφαιρα…» Τουλάχιστον αυτός, ήταν ένας εξαιρετικά προικισμένος και ταλαντούχος ηθοποιός.