ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΑΣΚΑΛΟΥ – Η τέχνη του «δολοφόνου»

Ένα από τα στοιχεία που λείπουν από τον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ τα τελευταία χρόνια, είναι το ένστικτο της ομάδας που «σκοτώνει» τα παιχνίδια της. Στο σύγχρονο ποδόσφαιρο, σε ντέρμπι που κρίνονται στις λεπτομέρειες αλλά και σε must win παιχνίδια, μια ομάδα πρέπει να κατέχει την τέχνη του «δολοφόνου». Και ο ΑΡΗΣ, όπως αποδείχθηκε στην ΟΑΚΑ, δεν έχει αναπτύξει ακόμη αυτό το αισθητήριο.

Όταν καταφέρνεις να δημιουργήσεις μέσα στα πρώτα 15 λεπτά του παιχνιδιού, δυο διπλές κραυγαλέες και πεντακάθαρες ευκαιρίες για γκολ, είσαι υποχρεωμένος να σκοράρεις. Είσαι υποχρεωμένος να βάλεις το ποδοσφαιρικό σου «μαχαίρι» στον αντίπαλό σου και να τον πληγώσεις. Δυστυχώς, οι παίκτες του ΑΡΗ έδειξαν κάπως…αφελείς στο τελείωμα των φάσεων και σε συνδυασμό με την ατυχία, το γκολ δεν ήρθε ποτέ. Και φυσικά, ο νόμος του ποδοσφαίρου σε τέτοιες περιπτώσεις, είναι αμείλικτος. Όταν δεν το βάζεις, συνήθως το δέχεσαι.

Στην φετινή χρονιά και επί ημερών Κούπερ, δυο φορές ο ΑΡΗΣ έδειξε κυνικότητα και αποτελεσματικότητα και δυο φορές, ανταμείφθηκε με ισάριθμα τρίποντα. Η πρώτη ήταν στο Περιστέρι, όταν οι δυο πρώτες του φάσεις με τον Ατρόμητο έγιναν γκολ και η… σεμνή τελετή έλαβε τέλος. Η δεύτερη ήταν στους Ζωσιμάδες, όταν ο Ναφτί άρπαξε την ευκαιρία που του δόθηκε και καθάρισε τον ΠΑΣ.

Τα δυο παραπάνω παραδείγματα, αποτελούν αδιάψευστο μάρτυρα του τι σημαίνει να είσαι «δολοφόνος». Και ειδικά στο ελληνικό πρωτάθλημα, υπάρχουν φέτος χαρακτηριστικά παραδείγματα ομάδων που πρωταγωνιστούν με τα…ψέματα. Μια με το καλάμι, μια με το δοκάρι, μια με το στραβό χορτάρι, χωρίς να κάνουν ευκαιρίες κάνουν τα γκολ και παίρνουν βαθμούς. Αυτό σημαίνει, φυσικά και εύνοια τύχης, αλλά και αποτελεσματικότητα.

Η ήττα από την ΑΕΚ θα μπορούσε εύκολα, πολύ εύκολα, να αποφευχθεί, αλλά στο ποδόσφαιρο δεν ζεις και δεν προχωράς με τα «αν» και τα «θα». Ο τρόπος που αντιμετώπισε ο Κούπερ την ήττα, πρέπει να παραδειγματίσει όλους όσους ασχολούνται με τα κοινά του ΑΡΗ. Ναι μεν, παραδοχή της αποτυχίας στο συγκεκριμένο παιχνίδι, αλλά μακριά από ηττοπάθεια και ρεσιτάλ απαισιοδοξίας.

Θέλω να υπογραμμίσω δε ότι, ήταν η πρώτη φορά που ο συγκεκριμένος προπονητής, έδωσε ελαφρυντικά στους παίκτες του για την έλλειψη φρεσκάδας, ειδικά του δευτέρου ημιχρόνου. Ήταν η πρώτη φορά που ο Κούπερ επικαλέστηκε τον παράγοντα κούραση, καθώς η ομάδα προερχόταν από αλλεπάλληλες «λασπομαχίες» και αρκετοί παίκτες, έπαιρναν αγωνιστικά λεπτά συμμετοχής μετά από καιρό. Ξέρετε καλά ότι ο Αργεντινός προπονητής, ακόμη και μετά από νίκες του ΑΡΗ, ήταν εξαιρετικά αυστηρός και ειλικρινής, στις κρίσεις του για την απόδοση της ομάδας.

Συμπερασματικά λοιπόν, ο ΑΡΗΣ μπορεί να έχασε από την ΑΕΚ αλλά συνεχίζει να είναι μέσα στους στόχους του στο πρωτάθλημα. Απέχει – αν άρχιζαν σήμερα τα πλέι οφ – τρεις βαθμούς από την δεύτερη θέση, είναι σε τροχιά πεντάδας και θα παραμείνει, αν κάνει τα αυτονόητα. Και βέβαια, αν όπως σχολιάσαμε και παραπάνω, γίνει λίγο πιο ωμός και κυνικός μέσα στα παιχνίδια του. Αν γίνει «δολοφόνος».